Achter de keuzes van de ander staan en vergeving zijn een van de belangrijkste dingen in een relatie, op liefhebben na. Ondanks dat kan het soms best moeilijk zijn. Dan stel ik mijn ego voorop, daarin ben ik toch vast niet de enige? Dan bekijk ik dingen vanuit mijn kant, de schaduw.

/>Ik wil hem altijd steunen en enthousiast zijn over zijn keuzes. Toch neemt dat ego soms de overhand. Vergeef me. Diep in mijn hart sta ik kaarsrecht achter zijn keuzes en wens ik hem het aller beste. Dat laatste is misschien ook juist het probleem, want in mijn (ego)ogen ziet 'het beste' er soms anders uit. Dan denk ik 'Is dat wel zo slim?'

/>Later schaam ik me kapot. Wat heb ik daar nou over te zeggen. Mijn nederige ik. Ik wil zo graag achter hem staan, maar daarvoor moet je soms dingen van jezelf weggooien. Dat is nou ook meteen een van de belangrijkste dingen: niet constant aan jezelf denken.

Nu is dat makkelijk gezegd. Maar als het erop aankomt dat stijgt mijn ego soms boven mijn hart of boven mijn relativeringsvermogen uit. Dan kan ik mezelf wel slaan. Hetgene wat ik bijna het belangrijkste vind, daar ben ik zelf soms gebrekkig in. 'Vebeterpunten', zou dat meisje zeggen dat pas op TV was bij één of ander datingprogramma.

Door een relatie leer je zoveel over jezelf. Én bewustzijn over jezelf, maakt 'verbeteren' mogelijk natuurlijk!

Ha!