Zo, afgelopen weekend was Exodus en ik ben weer een beetje bijgekomen, dus tijd voor een verslagje!

Moet zeggen, ik had er van te voren een niet zo goed gevoel over, ik wist niet zo goed wat ik zou kunnen verwachten en wat ik er mee aan moest. Maar achteraf heb ik er geen minuut spijt van gehad dat ik door ben gegaan met Rana. Het karakter liep steeds niet lekker, maar na wat aanpassingen liep het deze keer eindelijk zoals ik het eigenlijk altijd al had gewild. Dus mijn dank aan de sl's dat ze me (ons) nog een kans hebben gegeven en twee lastige spelers hebben geholpen weer bij de groep te komen.
En natuurlijk nog even een aparte vermelding voor René die echt een onwijs gave Raadsel in elkaar heeft gezet! Ik zou het verschil bijna niet zien ;)

Vrijdag eerst naar Utrecht om daar opgepikt te worden door Simon. Voor mij was het met OV sowieso al ongeveer 3 uur rijden, dus leek het me fijner om vanaf Utrecht maar met de auto te gaan, al was het hemelsbreed wel om. Met Berber en Woran ook in de auto, flink lang in de file gestaan, maar het was wel gezellig. Als een van de eersten op de locatie.
Daar bleek dat we eigenlijk geen vuur mochten maken, waardoor eigenlijk ons plan voor vrijdagavond volledig in de soep zou lopen (nouja, juist niet =P) maar uiteindelijk toch geregeld (waarvoor hulde).

Vrijdag
Dus bij de cirkel, die echt super mooi was, een kampje op gezet met een geleende vuurschaal en pan en lekker groentesoep zitten brouwen, met gepofte aardappels erbij. Het was echt een heerlijke manier om IC te komen. We waren al bijna gezien door de spelers, maar die zijn gelukkig vrij snel doorgelopen, terwijl wij ons in de bosjes verstopten. Door druppende bomen en scharrelende egels (die wel super lief waren) soms net het idee alsof er iemand liep, maar de rest van de avond was vrij rustig verlopen.
We hadden al besloten om na de soep nog even naar de villa te gaan, soep die wel erg leker was trouwens. En we hadden net onze soep op toen we een groep onze kant op hoorden komen. Dus snel het vuur uit, spullen pakken en op weg. Later hoorden we dat er nog ongeveer een uur mensen op ons hadden liggen wachten, jammer voor hun, gelukkig voor ons zijn we niet terug gekomen.
In de villa snel de keuken in geschoven om de kok wat soep te brengen en zelf even wat te drinken te pakken. Daar kwam helaas Melohir ook binnen... Ik kneep het wel even toen, maar eigenlijk was het vrij vloeiend geaccepteerd dat we weer terug waren. Ze waren nog wel boos (sommigen iig), maar echt heel kwaad is niemand geworden, tenminste, niet in mijn gezicht ;)
De rest van de tijd voornamelijk info uitgewisseld. En erachter gekomen dat mijn briefje Isgarion zwaaaaar overtrokken was en dat eigenlijk niemand wist wat er nu precies in stond. Euhm, oeps. Het leek me toen wel een grappig idee, maar nu leek het me beter het allemaal maar te ontkennen... Sorry Liam, maar het was maar beter dat jij er niets mee te maken had... Theinaard wist volgens mij donders goed dat ik loog, dus respect voor je uitgestreken gezich ;)
De krijgsheren/dames waren echt super gaaf. Het zag er echt zo mooi uit, met die fakkels en alles. Echt, petje af. Het geblaat duurde Rana alleen veel te lang, dus was ze zich maar met die Gnork bezig gaan houden. Hij was best lief =)


Zaterdag
De dag begon voor mij met een gesprek met Spadix en Liam, met de conclusie dat de oplossing bij de steencirkel lag. Aangezien Spadix die graag bij daglicht wilde zien, maar daarheen gegaan, met wat voorwerpen van het kabinet die wij hadden 'gevonden'. (en Bert de hond). Daardoor vrij veel gemist van wat de groep had besproken. Bij de cirkel was niet veel veranderd, maar het gaf ons wel mooi de gelegenheid die rustig te bekijken. Na een tijdje bleken ook de mutanten, de Mankementjes iig, thuis te zijn. Zij hadden die ochtend hun kamp verplaatst om eens te kijken wat al die drukte nu te betekenen had. Rustig met hun gepraat en eens bekeken in hoeverre mensen van hun bij de regels van de stenen paste (die ik 's ochtends nog even had overgenomen). Al vrij snel ontdekt dat je met gewoon vragen toch altijd een heel eind komt. Binnen vijf minuten al 4 potentiele stenenhouders ontdekt en binnen het half uur daarna van twee al zeker dat ze die hadden.

Erg leuk spel gehad met Kip (Jantien) of zij haar steen niet wilde afgeven. Een stuk moeilijker dan verwacht om te beredeneren dat ze haar steen aan ons moest geven. Nadat we even bij de villa een plaspauze hadden gehouden, bleek op de terugweg dat ik het ei was verloren, dus snel nog even terug. Vlak voor onze neus vond Victor hem. Waarna hij hem aan ons gáf (echt waar!) met het idee dat we hem misschien konden ruilen. Daarmee dus naar Kip met de bewering dat hij eigenlijk vierkant was en alles. Heb daar echt heel veel lol aan beleefd. Uiteindelijk wilde Kip nog niet ruilen, helaas. Toch nog blijven praten, in de hoop een gaatje in de redenatie te vinden. Slikt die muts de steen in! En begint ze daarna ook de rest in te slikken, want ze moeten bij elkaar blijven. Drama, drama! Uiteindelijk voor de makkelijkste optie gegaan en heeft Spadix zijn vinger in haar keel gestopt. Echt, ieuw! Maar het werkte wel. Voordat ze het zag de vierkante gepakt. Maar omdat die er niet uit was gekomen, had Kip toch alweer wat nieuwe ingeslikt. Nadat ze écht haar hele maag had geleegd, maar met behulp van de vroedvrouw haar in slaap gebracht en naar de villa gebracht. Met de nadrukkelijke mededeling haar niet weer knikkers te geven. Uiteindelijk zou dit nog wel een staartje krijgen.

Wat er verder is gebeurd voor het eten is allemaal een beetje wazig. Kip heeft nog een paar keer op sterven gelegen, Halmerik uitgekleed, nog een beetje geklooid bij de cirkel met Raadsel en de kleitabletten. En natuurlijk de katten! Ze waren echt zo lief. Uiteindelijk met twee slapende katertjes op mijn schoot zitten wachten tot de rij van het eten dusdanig kort was geworden dat ik wel wilde aansluiten. Eten wat trouwens echt erg goed was. Alleen al een beetje lauw tegen de tijd dat ik aan kwam.