...

...wynurzywszy się obok, przykrył jej ramiona ciepłym naręczem puchu: - Śpij… Wkrótce ranek… Jakby strącając zaplątane we włosach puszki, przesunął ręką po jej głowie. Przez mgnienie dotknął policzka… Odsunął rękę. I zasypiając w trwodze i nadziei, widziała jego cień, zamarły na skalistym szczycie. Arman patrzył na gwiazdy, jakby prosząc je o radę."   M. i S. Diaczenko "Rytuał"  ...